ایمپلنت صورت ( چانه – گونه – فک)

یکی از عمل های زیبایی که این روزها بسیار انجام می شود، عمل پروتز گونه است. پروتز گونه برای کسانی که صورتی صاف و به عبارتی بدون گونه دارند مناسب است. اما پروتز گونه چگونه انجام می شود؟ انواع پروتز گونهکدامند؟ چه کسانی باید پروتز گونه انجام دهند؟ عوارض پروتز گونه کدامند؟ 

 

پروتز گونه باعث خوش فرم شدن گونه هایی می شود که برجسته نیستند. افرادی که ساختار گونه ضعیفی دارند، صورت آنها باریک یا صاف است، یا به دلیلی اثرات سن فرم گونه خود را از دست داده اند، می توانند از جراحی پروتز گونه بهره مند شوند. 

پروتزگونه از سال 1956 مورد استفاده قرار می گیرند و به عنوان یک روش زیبایی بی خطر و موثر مورد تایید قرار گرفته است. پروتزگونه از مواد ترکیبی مختلفی ساخته می شود که از مواد نسبتا سفت تا مواد انعطاف پذیر متغیر هستند. پروتز گونه در شکل ها و اندازه های مختلف است و اغلب آنها را می توان به صورت سفارشی و با توجه به ساختار مخصوص صورت ساخت. بعضی از پروتزهای گونه از قبیل پروتزهای ساخته شده از جنس سیلیکون، با بافت ادغام نمی شوند و به راحتی می توان آن را بعدا جدا کرد. پروتزهای استخوان گونه دیگر، مثل پروتز هیدروکسی آپاتیت، با بافت طبیعی استخوان ادغام و بخشی از ساختار گونه می شود.

به دنبال عمل جراحی، یک پوشش پارچه ای تنگ شبیه ماسک برای پوشاندن صورت بیمار مورد استفاده قرار می گیرد. این پوشش کمک می کند ورم های ایجاد شده پس از عمل جراحی حداقل شوند و ایمپلنت در محل صحیح خود در سطح استخوان باقی بماند و در بافت نرم صورت شناور نباشد.

در حال حاضر دو علامت اصلی را می توان برای افرادی که نیاز به پروتز گونه دارند مورد توجه قرار داد.

 اول برای افرادی که است که گونه های به نسبت فربه دارند و مورد دوم مربوط به پیری چهره و صورت می باشد. دلیل اول معمولاً یک مسئله نژادی یا ژنتیک است که باعث می شود صورت فرد جذابیت کمتر نسبت به حالتی داشته باشد که استخوان گونه ها پیدا باشد. عمل پروتز گونه معمولاً بر روی افرادی انجام می شود که در سنین بین بیست تا چهل سال قرار دارند. عمل جراحی پروتز زیر شقیقه نیز بسیار شبیه به پروتز گونه است، با این تفاوت که اندکی پایین تر از استخوان گونه انجام می شود و به این ترتیب می توان آثار ناشی از افزایش سن و تورفتگی های ایجاد شده را درمان کرد. امروزه چهار عامل زیر را می توان به عنوان عوامل اصلی «پیری چهره» مورد توجه قرار داد:

• نور خورشید، که می تواند به کیفیت پوست شما آسیب وارد کند.
• جمع شدن پوست، که باعث ایجاد تورفتگی در پوست می شود.
• افتادگی، که باعث شل شدن پوست و افتاده به نظر رسیدن آن می شود.
• کاهش حجم، که برای مثال باعث ایجاد گونه گود افتاده می شود.

در برخی افراد انتقال و پیوند چربی می تواند یک انتخاب مناسب برای حل این مشکل باشد. به هر حال معمولاً انتقال چربی دارای دوام و ماندگاری به نسبت کم است و تا 70% تزریق انجام شده با گذشت زمان تجزیه شده و از بین می رود و به همین خاطر این روش از قابلیت اتکای کمتری نسبت به سایر روش های موجود برخوردار است.

انواع ایمپلنت

امروزه انواع مختلف ایمپلنت ها وجود دارد که به شکل های مختلف برای بزرگ کردن ارتفاع گونه ها، پر کردن گود رفتگی زیر استخوان گونه یا به صورت ترکیبی برای انجام هر دو حالت درمانی فوق مورد استفاده قرار می گیرد. رایج ترین نوع ایمپلنت های امروزی از سیلیکون ساخته می شوند. ایمپلنت های ساخته شده از سیلیکون برای سی سال مورد استفاده بوده است و هدف آنها ایجاد ایمپلنت های دائمی می باشد. همچنین ایمپلنت های سیلیکون دارای قابلیت پذیرش بسیار مناسب هستند و توسط بدن پس زده نمی شوند، اما برای اجتناب از عفونت آنها نیاز به مراقبت های خاص وجود دارد. بهترین ماده برای ایمپلنت های صورت سیلیکون است. از این ماده برای سال های طولانی در بدن و نیز در بسیاری از روش های درمانی و ابزارهای جراحیاستفاده می شود. هنگامی که سیلیکون روی استخوان قرار می گیرد، بیمار آن را شبیه استخوان خود حس می کند. مزیت اصلی این ماده در اینست که با توجه به نرم بودن آن، سیلیکون می تواند با آناتومی بدن خود را تطبیق دهد و هیچگاه لبه تیز پیدا نمی کند. شاید بزرگترین مزیت این ماده در این موضوع باشد که اگر ایمپلنت سیلیکون نیاز به برداشتن یا جایگزینی داشته باشد، امکان انجام عمل برداشتن پروتز گونه به سادگی وجود دارد. برخی از ایمپلنت ها از پلی اتیلن متخلخل ساخته می شوند و بطور بالقوه می توانند مشکلات زیادی در زمان نیاز به برداشتن یا جایگزینی آنها در صورت نیاز ایجاد کنند. این ایمپلنت ها امکان رشد بافت نرم را فراهم می کنند و در زمان برداشتن باعث خارج شدن بافت و یا خالی شدن بافت نرم می شوند. در زمان خارج کردن ایمپلنت نباید بافت و عضلات متصل به آن خارج شوند و برخی جراح ها از خارج کردن اینگونه ایمپلنت ها امتناع می کنند، زیرا خطر آسیب رسیدن به بافت و عصب در این حالت زیاد است. مشکل دیگر استفاده از ایمپلنت های سخت در این است که این ایمپلنت ها نمی توانند با ساختار زیرین خود منطبق شوند و به همین خاطر ممکن است بیمار با یک لبه یا برآمدگی هنگام استفاده از آنها مواجه شود. با در نظر گرفتن این مسائل، استفاده از این ایمپلنت ها فقط در زمانی بدون مشکل است که ایمپلنت برای همیشه استفاده شود و نیازی به برداشتن آن وجود نداشته باشد. در واقعیت، بسیاری از مواد مختلف وجود دارند که می توان از آنها برای ایمپلنت استفاده کرد.

ماندگاری ایمپلنت های استفاده شده در پروتز زیبایی گونه

پاسخ این سوال می تواند دهه ها یا حتی برای تمام عمر باشد. با توجه به اینکه ایمپلنت بر روی ساختار استخوانی عمیق زیر پوست قرار می گیرد و از طریق یک پیچ مخصوص کوچک در جای خود تثبیت می شود، امکان حرکت و جابجایی آن وجود ندارد. بر خلاف ژل های تزریقی، انتقال چربی، عمل جراحی ایمپلنت های گونه یک بخش دائم از استخوان های صورت خواهند بود. به خاطر داشته باشید که هر چند نتایج این عمل بطور گسترده با دوام است، با این وجود امکان برداشتن ساده پروتز گونه با بی هوشی موضعی در هر زمان وجود دارد.

چگونه می توان از اندازه مناسب ایمپلنت (سایز پروتز گونه) برای خود آگاه شد؟

این موضوع یک مسئله مربوط به کاربرد ایمپلنت های صورت است و بطور عمده بستگی به تجربه پزشک متخصص دارد. در این حالت جراح متخصص می تواند زمان کافی را به بیمار اختصاص داده و به وی کمک کند سایزپروتز گونه مناسب خود را انتخاب کند. در کنار گوش کردن به خواسته های بیمار و ارزیابی نیازهای وی، می توان از آزمایش ایمپلنت بر روی صورت بیمار با استفاده از روش های خاص بهره گرفت که به این ترتیب می توان مناسب ترین ایمپلنت را از نظر اندازه و ظاهر برای هر بیمار انتخاب کرد.

انواع پروتز گونه

پروتزهای گونه در سه شکل عرضه می شوند:

• گونه ای: این پروتزها مستقیما در استخوان گونه کار گذاشته می شوند و برجستگی بیشتری را عرضه می کنند.
• زیرگونه ای: این پروتزها گونه های پرتری را عرضه می کند و افتادگی یا لاغری گونه را برطرف می کنند.
• ترکیبی: یک پروتز ترکیبی باعث بهبود وضعیت استخوان گونه و گونه می شود.

بعضی از پروتزها مثل پروتزهای ساخته شده از جنس سیلیکون را می توان بعدها جدا کرد. پروتزهای دیگر با بافت طبیعی استخوان ادغام می شوند و بخشی از ساختار گونه را تشکیل می دهند.

بهترین روش برای پروتز گونه استفاده از توع سیلیکونی آن است. سیلیکون برای چندین دهه در بدن و در دستگاه های جراحیو پزشکی متعدد مورد استفاده قرار گرفته اند. وقتی سیلیکون روی استخوان قرار گیرد، مثل استخوان به نظر می رسد. یکی از بزرگترین مزایای استفاده از پروتز گونه سیلیکونی این است که این نوع پروتز نرم است و با آناتومی اندام های زیرین به خوبی سازگار می شود و هیچ گاه احساس نمی کنید لبه تیزی دارد. شاید بزرگترین مزیت استفاده از پروتزهای گونه سیلیکونی این باشد که در صورت نیاز به تعویض یا جدا کردن پروتز، به راحتی می توان این کارها را در این نوع پروتز گونه انجام دهد. بعضی از پروتزها از جنس پلی اتیلن متخلخل هستند و در صورتی که نیاز به جدا کردن یا تعویض این نوع پروتزها باشد، به مشکلات بزرگی خواهید خورد.یکی از مشکلات دیگر پروتزهای سفت این است که آنها با بافت بوجود آورنده به خوبی سازگار نمی شوند و احتمال بوجود آمدن برآمدگی زیاد است.

 

زمان بهبودی پروتز گونه

اغلب بیماران می توانند در عرض یک هفته پس از جراحی زیبایی گونه به سرکار برگردند و فعالیت های روزمره خود را از سربگیرند و در عرض سه تا چهارهفته پس از جراحی زیبایی گونه می توانن ورزش و فعالیت های سنگین را از سر بگیرند. تا دو هفته پس از جراحی زیبایی گونه کمی کبودی و ورم قابل مشاهده است. با این حال، با استفاده از کمپرس یخ و کمی آرایش در قسمت میانی صورت، می توان آنها را به حداقل رساند.

در طول دوره بهبودی بعد از جراحی پروتز گونه تمامی داروهای مسکن و آنتی بیوتیک ها را برطبق تجویز پزشک مصرف کنید تا درد و ناراحتی را کاهش دهید و از عفونت جلوگیری کنید. اگر چه بخیه ها در عرض چند هفته حل می شوند و نیازی نیست که توسط پزشک باز شوند، هنوز باید برای مراقبت های بعدی به پزشک مراجعه کنید تا نتایج بدست آمده و روند بهبودی شما ارزیابی شود.

پس از اتمام دوره بهبودی اولیه جراحی پروتز گونه، در عرض چندین هفته نتایج نهایی به تدریج نمایان تر می شوند. شش ماه پس از جراحی زیبایی پروتز گونه، گونه های شما پرتر و متقارن تر می شود و پوست شما سفت می شود. هیچ جای زخمی قابل مشاهده نیست و صورت شما ظاهر طبیعی و جوانی خواهد داشت.

خطرات و عوارض جانبی جراحی پروتز گونه

پروتزگونه یک روش جراحی زیبایی، ایمن، کم خطر، قابل پیشنی را ارائه می کنند، همچنین هزینه پروتز گونه نسبتا زیاد نمی باشد. تا به حال، میلیون ها پروتز صورت از مواد غیرسمی مثل سیلیکون و پلی تترا فلورو اتیلن ( PTFE) ساخته و اعمال شده اند، بدون اینکه هیچ گزارشی درمورد واکنش آلرژیک به آن ارائه شده باشد. این پروتزها که مخصوصا برای استفاده در ناحیه گونه میان صورت و چانه ساخته شده اند در شکل ها و اندازه های متنوعی ارائه می شوند.

شستشو با شامپوی بدن ضد عفونی کننده و دهان شویه با مایع ضد عفونی کننده می توانند از ایجاد عفونت جلوگیری کند و به همراه آن باید از آنتی بیوتیک ها برای مدت پنج روز استفاده شود. تکیه گاه استفاده شده در این عمل جراحی از حرکت ایمپلنت جلوگیری می کند. یکی از معایب پروتز گونه این است که در برخی مواقع ممکن است موقعیت ایمپلنت تا حدودی تغییر کرده و از حالت توازن خارج شود. در این صورت نیاز به عمل جراحی ترمیمی در یک طرف صورت وجود دارد.

پروتزهای گونه عوارض جانبی مخصوص خود را دارند، اما به ندرت پیش می آیند. در ابتدا، خطر واکنش منفی به داروی بیهوشی مورد استفاده در جراحی پروتز گونه وجود دارد. بین عوارض داروی بیهوشی و مصرف دخانیات، داروهای ضد افسردگی و مواد دیگر همبستگی وجود دارد. به همین دلیل، قبل از جراحی گونه حتما در مورد مواد و داروهایی که مصرف می کنید، با او مشورت کنید. عوارض جانبی پروتز پس از جراحی شامل عفونت می شود که معمولا با داروهای آنتی بیوتیک قابل درمان است. جا گذاری نامناسب پروتز گونه منجر تغییر، جابجایی و در نتیجه عدم تقارن می شود که گاهی اوقات به جراحی زیبایی ثانویه ای برای هم طراز کردن پروتز نیاز می شود. در صورتی که در فکر انجام عمل زیبایی پروتز گونه هستید و می خواهید احتمال عوارض جانبی پس از جراحی را به حداقل برسانید، بهترین روش انتخاب بهترین جراح است.